Zgodnie z art. 20 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podatek dochodowy od osób fizycznych z nieujawnionych źródeł przychodów ustala się na podstawie poniesionych przez podatnika w roku podatkowym wydatków i wartości zgromadzonego w tym roku mienia, jeżeli wydatki te i wartości nie znajdują pokrycia w mieniu zgromadzonym w roku podatkowym oraz w latach poprzednich pochodzącym z przychodów opodatkowanych lub wolnych od opodatkowania.

W świetle powyższego przepisu obowiązkiem organów podatkowych jest wykazanie, jakie wydatki zostały przez podatnika poniesione i że te wydatki przekraczają wartość zgromadzonego mienia w danym roku podatkowym.  Natomiast obowiązkiem podatnika jest wykazanie, że to mienie zgromadził i że pochodzi ono z przychodów opodatkowanych lub wolnych od opodatkowania. Tezę taką potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 25 września 2009 r. (sygn. akt II FSK 638/08).